Dzisiaj Animowany Wtorek jest w środę, ale myślę, że wybaczycie mi to małe opóźnienie.
Zachęcam Was także do głosowania w sprawie całego cyklu o animacji. Chciałabym się dowiedzieć czy ten temat jest dla Was ciekawy i jeżeli macie jakieś uwagi czy sugestie to proszę o kontakt.
Timothy i Stephen Quay to kultowe postaci dla filmu animowanego. Po obejrzeniu ich retrospektywy podczas Animatora 2008, sam pan Witold Giersz określił ich „mistrzami tworzenia nastroju”. Ci ekscentryczni bliźniacy w swoich projektach sięgają do tradycji animacji wschodnioeuropejskiej, inspirując się twórczością między innymi Franza Kafki czy Brunona Schulza.
I taki właśnie jest film Instytut Benjamenta - oniryczny, poetycki, pełen przenośni i niedopowiedzeń. Scenariusz filmu powstał na podstawie powieści szwajcarskiego pisarza Roberta Walsera Jakob von Gunten. Do Instytutu Benjamenta, szkoły dla służących prowadzonej przez rodzeństwo Lisę i Johannesa Benjamenta, wstępuje Jakob von Gunten. Nauka w Instytucie oznacza poddanie się osobliwym i ścisłym prawom i rytuałom. Jakob musi też poradzić sobie z oczekiwaniami, które stawiają mu piękna Lisa i jej dominujący brat. Wzajemne fascynacje tych trojga burzą ład ustalony w Instytucie.
Oprócz takich filmów jak Instytut Benjamenta czy Stroiciel trzęsień ziemi Bracia Quay stworzyli wiele oryginalnych filmów krótkometrażowych. In Absentia (2000) jest historią kobiety bezustannie piszącą ten sam list wiecznie łamiącym się ołówkiem. Film został zadedykowany „E.H., która przebywała w domu dla obłąkanych, skąd pisała listy do męża”. Najbardziej znany film lalkowy Braci Quay Ulica krokodyli (2000) na podstawie książki Brunona Schulza, został zaliczony do grupy najlepszych animacji wszech czasów. The unnameable little broom (The epic of Gilgamesh) (1985) jest bardzo skróconą wersją eposu o Gilgameszu, który w filmie Braci Quay jest groteskowym dzieckiem, bezwzględnym despotą, jeżdżącym na rowerze z trzema kołami, bezustannie patrolującym swój teren. Kompozytorem muzyki do filmów Braci był Polak Leszek Jankowski. Bracia podkreślali jak ważna jest dla nich współpraca z Leszkiem oraz muzyka, którą tworzy do ich filmów. „Muzykę darzymy ogromnym zaufaniem. Pracę nad większością filmów animowanych rozpoczynamy od muzyki. Tak nam się najlepiej pracuje. Pozwalamy muzyce prowokować i kształtować obraz. Przemawianie wewnętrznym językiem muzyki umożliwia ujawnianie ukrytych tajemnic.”
Inwentorium śladów to produkcja na podstawie Maski Stanisława Lema, a jej premiera odbyła się w styczniu 2010. Inwentorium śladów to opowieść o Janie Potockim, a w sumie śladach, które zostawił po sobie na zamku w Łańcucie. Bracia Quay, dla których Europa Środkowa jest źródłem inspiracji, od razu zafascynowali się postacią Jana Potockiego, twórcy Rękopisu znalezionego w Saragossie. W filmie Inwentorium śladów pragnęli złożyć mu hołd i ukazać zamek z perspektywy tego enigmatycznego podróżnika. Przez okna zamkowych komnat wpada światło księżyca, a przedmioty, w dzień oglądane przez zwiedzających, w nocy zaczynają żyć własnym życiem. Inwentorium śladów to nowy kierunek w twórczości braci Quay- wizualna dokumentacja w oparciu o autentyczne przedmioty, gdyż bracia nie tworzyli lalek i dekoracji. Tak samo było z o wiele starszym filmem The Phantom Museum. Film ten został zrealizowany na prośbę Wellcome Trust i miał na celu ukazanie największej na świecie kolekcji kuriozów medycznych zebranej przez Henry’ego Wellcome’a (1853-1936).
Tekst pierwotnie ukazał się na stronie:
http://www.film.gildia.pl/imprezy/animator/2008/relacja
