niedziela, 27 października 2013

Serialowo: Teoria Wielkiego Podrywu

Zapraszam na kolejną odsłonę cyklu Serialowo, gdzie będziecie mogli przeczytać o moim ulubionym serialu Teoria Wielkiego Podrywu.

To może na początek żart:





I teraz rączka w górę, kto zrozumiał o co w nim chodzi? :) To w takim razie zapraszam do świata prawdziwych kujonów!

Serial The Big Bang Theory skradł moje serce całkowicie. Pomimo, że wyemitowane było już 6 sezonów, ja z niecierpliwością czekam na kolejny. Często wracam do odcinków, które bawiły mnie najbardziej. A jest ich całe mnóstwo. Oczywiście pierwsze trzy sezony były moim zdaniem najlepsze, ale niezaprzeczalną zaletą Teorii jest to, że każdy odcinek ma w sobie coś zabawnego i urzekającego. Największą siłą serialu są bohaterowie i odtwarzający ich aktorzy. Sheldon, Leonard, Raj i Howard pracują na uczelni CalTech. Każdy z nich jest ekspertem w innej dziedzinie fizyki. Bez reszty pochłania ich praca naukowa. Fascynują ich także wszelkiego rodzaju gry, no i oczywiście komiksy. Dla płci pięknej są mało atrakcyjni, bo wizualnie są raczej przeciętni i, powiedzmy sobie szczerze, zbyt inteligentni dla normalnej dziewczyny.



W pierwszych sezonach twórcy skupili się na relacjach pomiędzy czwórką mózgowców i ich słodką sąsiadką Penny. Stopniowo kolejne postaci zaczęły dołączać do ekipy, tworząc pełnowymiarową damsko-męską paczkę przyjaciół. Każda z pojawiających się w serialu postaci wnosi coś nowego. Moim niezaprzeczalnym faworytem, i nie zdziwiłabym się gdyby nie tylko moim, jest dr Sheldon Cooper, w którego wcielił się wielokrotnie nagradzany za te rolę Jim Parsons. 

www.images.wikia.com

Sheldon jest tak naprawdę małym chłopcem ukrytym w ciele dojrzałego mężczyzny. Ma za sobą trudne dzieciństwo pośród półgłówków z Teksasu, którzy niewiele rozumiejąc z jego naukowych zapędów skutecznie uprzykrzali mu życie. Nie dostawał też wsparcia od najbliższych, gdyż jego siostra bliźniaczka ciągle przeszkadzała mu eksperymentach, mama katoliczka biła Biblią po głowie, jak nie zjadł brukselki, a ojciec zamęczał nauką gry w znienawidzony futbol. Z pozoru rodzinka jak każda inna, jednak dla Sheldona rower motocrossowy na urodziny czy ubieranie choinki na Gwiazdkę to jedne z największych traum dzieciństwa. Dla doktora Coopera liczy się tylko nauka. Przez to nie potrafi wejść w głębsze relacje z ludźmi, a jego brak empatii i nieumiejętność wyłapywania sarkazmu tylko komplikują jego relacje z otoczeniem. W końcu udaje mu się stworzyć "związek" z Amy Farah Fowler, która cierpliwie znosi jego wszelkie idiosynkrazje.

www.the-big-bang-theory.com

Osobą, która stara się żyć z dziwactwami Sheldona jest Leonard Hofstadter (Johnny Galecki), beznadziejnie zakochany w sąsiadce, Penny. Leonard ma kompleks genialnej matki. Jest mediatorem wszelkich sporów w grupie oraz łącznikiem pomiędzy Sheldonem i resztą. Często robi też za szofera i kucharza, a bez niego Sheldon nie poradził by sobie w codziennych sprawach. Leonard chętnie służy wszystkim radą i pomocą, ze szczególnym uwzględnieniem Panny. Wnosił jej meble, pojechał do byłego chłopaka po telewizor, codziennie oddaje jej źle (nie przypadkiem) dostarczoną pocztę. W głębi duszy jest romantykiem, który marzy o wielkiej miłości na całe życie.

www.thebigbangtheory.wikia.com

Rajesh Koothrappalli (Kunal Nayyar), jest uroczym astrofizykiem z Indii, patologicznie nieśmiałym wobec kobiet. Raj nie jest w stanie wykrztusić słowa w obecności kobiety, a nawet kobiecego mężczyzny. Jedynym ratunkiem jest wypicie czegoś z alkoholem, który dodaje mu odwagi, ale niestety też obcesowości. Raj jest bardzo wrażliwym typem, który czyta Zmierzch, dba o linie i lubi filmy z Sandrą Bullock. Z powodu dręczącej go samotności, Raj stworzył namiastkę związku z Howardem.


www.the-big-bang-theory.com

Howard Wolowitz (Simon Helberg), magister inżynier oraz największy amant w tej grupie, wiecznie żyje w świecie swoich fantazji o idealnej kobiecie. Bernardette, która doceniła jego osobowość, musiała stawić czoło takim kobietom jak księżniczka Leia, Katee Sackhoff, Megan Fox, Halle Berry czy pewną ogrzycą poznaną w wirtualnym świecie. Oczywiście najważniejszą kobietą w życiu Howarda jest jego matka, z którą mieszka, ale woli myśleć, że to jego matka mieszka z nim. Pani Wolowitz nie może pogodzić się z faktem, że jej synek jest już dorosłym facetem i kiedyś w końcu wyjdzie za mąż i może nawet... poleci w kosmos.

A teraz czas na damską część obsady. Penny (Kaley Cuoco) wprowadziła się do mieszkania naprzeciwko Leonarda i Sheldona. Dla Leonarda jest to miłość od pierwszego wejrzenia, jednak Penny podchodzi do ich relacji po przyjacielsku. Penny przyjechała z Nebraski do Los Angeles, aby zostać gwiazdą filmową lub telewizyjną. Pomiędzy bieganiem na castingi pracuje jako kelnerka w The Cheesecake Factory. I powiedzmy sobie szczerze, nie jest dobra w tym co robi. Wychowywała się na farmie, więc wie jak naprawić traktor i złożyć tanie szwedzkie meble. Ciągle angażuje się w pokręcone związki, nie przyjmując do wiadomości, że jej prawdziwa miłość mieszka kilka kroków dalej.

www.en.wikipedia.org

To Raj i Howard umówili Sheldona na randkę w ciemno z Amy Farah Fowler (Mayim Bialik). Oboje podeszli do tego spotkania z naukową ciekawością i Sheldon w końcu zaakceptował Amy jako swoją przyjaciółkę. Dobrana z nich para. Amy jest neurobiologiem i większość czasu spędza na krojeniu mózgu lub badaniu uzależnień u naczelnych. Amy jest drugą osoba po Leonardzie, która potrafi nadążyć za Sheldonem i tokiem jego rozumowania. Jednak Amy chciałaby przenieść ich przyjaźń na wyższy poziom. Pewnie byłoby jej trochę łatwiej gdyby Sheldon, jakże niedoświadczony w tych sprawach, choć odrobinę domyślał się, o co jej chodzi. Amy jest także zafascynowana Penny, którą uważa za wzór do naśladowania. Dzięki Penny, Amy w końcu poznała co to babskie pogaduchy, piżamowe imprezy oraz lody z alkoholem.

www.thebigbangtheory.wikia.com

Bernadette Rostenkowski (Melissa Rauch) też jest naukowcem jak Amy. I jak większość ekipy ma doktorat. Oczywiście oprócz Penny i... Howarda, który jest przez to obiektem żartów reszty przyjaciół. Bernie jest zawsze dla wszystkich miła, co tłumaczy faktem, że chodziła do katolickiej szkoły. Przy niej Howard zmienił się w przykładnego faceta po uszy zakochanego w swojej dziewczynie. Jednak Bernie też czasem pokazuje pazurki i wtedy zaczyna przypominać mamę Howarda, co jest odrobinę niepokojące.

www.historyguy.com

Nie będę opisywać każdego sezonu, bo tego po prostu nie da się opisać. To trzeba zobaczyć! Humor w BBT jest po prostu mistrzowski, a scenariusz genialny. Dodajmy do tego wyśmienite aktorstwo i mamy idealną rozrywkę na iście nerdowskim poziomie. Seans Teorii Wielkiego Podrywu zapewni nam nie tylko dobrą zabawę, ale także wzbogaci nas o wiele przydatnych informacji o świecie nauki oraz szeroko pojętej kultury masowej.
Gorąco polecam!


Moja ocena: 10/10

Tytuł: Teoria Wielkiego Podrywu
Tytuł oryginalny: The Big Bang Theory
7 sezonów: 162 odcinki
Premiera: Wrzesień 24, 2007 na CBS
Twórcy: Chuck Lorre, Bill Prady 
Wystepują: Johnny Galecki, Jim Parsons, Simon Helberg, Kunal Nayyar
Gatunek: Komedia

czwartek, 24 października 2013

Wyniki rozdawajki!

Po kilku perturbacjach udało mi się dziś wylosować zwycięzców rozdania. 
Dziękuję wszystkim za udział i wyrozumiałość  :) 

Sezon na cuda otrzymuje: Marta mama Nikusia


Dom na krawędzi otrzymuje: Aleksnadra


Gratuluję serdecznie!

wtorek, 22 października 2013

"Ocean na końcu drogi" Neil Gaiman

Nie oceniaj książki po okładce mówi porzekadło stare jak świat. Ale ja patrząc na Ocean na końcu drogi od razu zapragnęłam przenieść się do świata Gaimana, jednak nie byłam do końca pewna, co mnie tam spotka. Z okładki możemy wywnioskować, że najnowsza powieść twórcy Gwiezdnego pyłu jest mroczna, tajemnicza i może trochę smutna. Już po lekturze mogę stwierdzić, że wspomnianie wyżej przysłowie, w tym przypadku się nie sprawdziło.

Narrator to mężczyzna w kwiecie wieku, który wraca w rodzinne strony. Kierowany instynktem podąża dawno zapomniana drogą, która prowadzi go do domu na krańcu ścieżki. Wszystko wydaje mu się znajome, ale nie jest pewien skąd to wszystko pamięta. Wie, że kiedyś odwiedzał w tym domu swoją przyjaciółkę z dzieciństwa, Lettie Hempstock. Dziewczyna już tam nie mieszka, dawno temu wyjechała do Australii. Jest jednak coś, co nie daje naszemu bohaterowi spokoju: kaczy staw, który znajduje się za domem rodziny Hempstocków. Narrator siada na ławce i stara się przypomnieć sobie, co  wydarzyło się wiele lat temu, podczas pewnych wakacji, kiedy miał 7 lat.

Czytelnik podąża śladami narratora, który opisuje nam swoje dzieciństwo: urodziny, na które nikt nie przyszedł, książki, które były jego najwierniejszym towarzyszem, górnika opali, który wynajął u nich pokój, a potem zastrzelił się w ich samochodzie. Samobójstwo tego człowieka uruchomiło lawinę zdarzeń, które na zawsze zmieniły życie głównego bohatera. W chwilach samotności i strachu mógł liczyć tylko na Lettie, która dodawała mu otuchy. Razem stanęli przeciwko złym mocom, które mogły zniszczyć świat. Ale wszystko ma swoją cenę...

Przygody, które spotykają głównego bohatera pomagają mu zrozumieć świat dorosłych, który rządzi się innymi prawami, niż świat dziecka. Chłopiec nie ufa dorosłym, bo nie ma w nich oparcia. Szczególnie nie wierzy nowej opiekunce, przez którą jego relacje z ojcem jeszcze bardziej się pogarszają. Bohater sam musi podejmować decyzje i stawić czoło konsekwencjom. Ocean na końcu drogi to przypowieść o odwadze i poświęceniu, o przyjaźni i dojrzewaniu. I o walce z mrokiem. Nie tym, który czai się pod łóżkiem czy na strychu, ale tym, który nosimy w sobie.


Moja ocena: 7/10

Tytuł: Ocean na końcu drogi
Tytuł oryginalny: The Ocean a the End of the Lane
Autor: Neil Gaiman
Ilość stron: 216
Wydawnictwo: MAG, 2013



Za książkę bardzo dziękuję Wydawnictwu MAG!


poniedziałek, 21 października 2013

Rozdawajka: korekta!!!

Dziękuję wszystkim za wzięcie udziału w rozdawajce. Wczoraj upłynął termin zgłoszeń, a ja dopiero dziś zorientowałam się, że nastąpił wielki błąd! Książka Nurowskiej , która jest do wygrania to nie Drzwi do piekła a Dom na krawędzi. Mogę jedynie pocieszyć się faktem, że na zdjęciu widniała właściwa książka czyli Dom na krawędzi

Tylko co teraz począć? Pytanie do osób, które zgłosiły się po książkę Pani Nurowskiej: czy Dom na krawędzi będzie was satysfakcjonował? Czy robimy nowe zgłoszenia? Czy w takim przypadku rezygnujecie z udziału w rozdawajce?

Bardzo, bardzo Wszystkich przepraszam za to przeoczenie, nie wiem jak to się stało...
Czekam na Waszą decyzję do jutra do godziny 20:00.

 Dla osób, które zgłosiły się po Sezon na cuda losowanie odbędzie się zgodnie z planem.

piątek, 18 października 2013

Filmowo: wrzesień

Tytuł: Straszny film 5
Tytuł oryginalny: Scary moVie
Rezyser: Malcolm D. Lee
Występują: Simon Rex, Ashley Tisdale
Kalendarz: 18.09.2013
Moja ocena: 3/10

Obejrzałam każdy ze Strasznych filmów, ponieważ fascynuje mnie idea parodii. Twórcy muszą tak przetworzyć znane filmy, aby wyszło z tego coś nowego i, co najważniejsze, coś zabawnego. Dwie pierwsze części stworzone przez Braci Wayans zapoczątkowały trend prześmiewczego kina, do których dołączyły takie filmy jak Komedia romantyczna, To nie jest kolejna komedia dla kretynów, Wielkie Kino czy Poznaj moich Spartan

Straszny film 1 i 2 nie obyły się bez głupich żartów i rubasznego humoru. Twórcy trzeciej i czwartej postanowili odejść od wzorca poprzednich części i chcieli stworzyć komedie na wyższym poziomie, jeżeli oczywiście seria Strasznych filmów może być na poziomie. 

Piątej części ideowo bliżej do tych wcześniejszych produkcji. Jednak ogląda się ją z większym politowaniem i znużeniem. Podobały mi się sceny związane z Incepcja i Czarnym Łabędziem, ale tak to nic poza tym. Myślę, że mamy tu do czynienia z pewną tendencją spadkową, według której Straszny film 6 byłby kompletną stratą czasu. 


Tytuł: Iron Man 3
Reżyser: Shane Black
Występują: Robert Downey Jr., Gwyneth Paltrow
Kalendarz: 21.09.2013 
Moja ocena: 4/10

Kino o superbohaterach w sam raz na piątkowe wieczory. Nic tak nie poprawia nastroju po całym tygodniu jak film o człowieku, który może zbawić świat. Nie ma się co rozpisywać na temat treści, bo nadmiar efektów specjalnych zawsze powoduje u mnie fabularne zagubienie. Robert Downey Jr. jest idealny do roli Tony'ego Starka i na ekranie widać, że dobrze się czuje w tej roli. 
Film bez większych niespodzianek. Można obejrzeć. 




Tytuł: Stoker
Reżyser: Park Chan-Wook
Występują: Mia Wasikowska, Nicole Kidman
Kalendarz: 21.09.2013
Moja ocena: 7/10

Stoker na pierwszy rzut oka chyba każdemu kojarzy się z twórcą Draculi. Może to nazwisko nie zostało wybrane przypadkowo, bo film wprowadza nas w iście mroczny klimat. Bardzo podobała mi się scenografia, kostiumy i zdjęcia. Mogę pokusić się o interpretację, że Stoker jest o dojrzewaniu i znalezieniu swojej drogi. Te poszukiwania mogą być okupione pewnymi ofiarami, ale kto widział Old Boy'a i Panią zemstę wie, że według Park Chan-Wooka cel uświęca środki. 





Tytuł: Daję nam rok
Reżyser: Dan Mazer
Występują: Rose Byrne, Rafe Spall
Kalendarz: 21.09.2013 
Moja ocena: 1/10

Żałosne żarty i wydumane problemy. 
B e z n a d z i e j n y!

wtorek, 15 października 2013

Animowane wtorki: Klasycy polskiej animacji cz. 1

W cotygodniowym cyklu Animowane wtorki powiedzieliśmy już sobie o animacji z różnych stron świata, ale przyszedł czas, aby poznać naszych rodzimych artystów. Według mnie polscy klasycy animacji należą do światowej czołówki tej dziedziny filmowej. Dlatego czas zapoznać się z polskimi animatorami, którzy stworzyli historię polskiej animacji.



www.nowehoryzonty.pl

Witold Giersz

Twórca filmów, które już na stałe weszły do kanonu polskiej animacji:  Koń (1967), Czerwone i czarne (1968) czy Wspaniały marsz (1967). W karierze tego wybitnego artysty za przełomową uznaje się realizację w 1960 Małego westernu. Od tego filmu rozpoczął się okres intensywnych poszukiwań twórcy, który podjął ambitne próby w zakresie filmu autorskiego, eksperymentując zwłaszcza z techniką malarską w animacji. Według zapowiedzi ma powstać kolejny autorski film Witolda Giersza, inspirowany kulturowym i plastycznym fenomenem malarstwa jaskiniowego.





piątek, 11 października 2013

Najnowszy Gaiman od Wydawnictwa Mag

"AMERYKAŃSCY BOGOWIE"
PRZEDSPRZEDAŻ W EMPIKACH OD 9 PAŹDZIERNIKA

Amerykańscy bogowie to coś więcej niż historia miłosna, jest bowiem opowieścią o współczesnym świecie, o przemijaniu wartości, konflikcie pomiędzy tym co nowe a tradycjami, które powstawały przez wieki. Opowiada o pasji, miłości, nienawiści i śmierci, o codziennych problemach i rozterkach trapiących nas ludzi na początku nowego tysiąclecia. W swojej niepokojącej, wciągającej i bardzo osobliwej powieści Neil Gaiman, wyrusza w podróż w poszukiwaniu duszy Ameryki.
 Po trzech latach spędzonych w więzieniu Cień ma wyjść na wolność. Ale w miarę jak do końca odsiadki pozostają tygodnie, godziny, minuty, sekundy, czuje narastający niepokój. Na dwa dni przed zakończeniem wyroku, jego żona, Laura, ginie wypadku samochodowym w tajemniczych okolicznościach – wszystko wskazuje na zdradę małżeńską. Oszołomiony Cień powraca do domu, gdzie spotyka tajemniczego Pana Wednesdaya, twierdzącego, iż jest uchodźcą wojennym, byłym bogiem i królem Ameryki. Razem wyruszają oni w niesamowitą podróż przez Stany, rozwiązując zagadkę morderstw, które co zimę są dokonywane w małym amerykańskim miasteczku. Jednak podąża za nimi ktoś, z kim Cień musi zawrzeć pokój.

Tytuł:
Amerykańscy bogowie wyd. 6
Autor:
Neil Gaiman
ISBN:
978-83-7480-387-8
Tłumaczenie:
Paulina Braiter
Oprawa:
twarda
Format:
150x225
Liczba stron:
464
Rok wydania:
9 października 2013


"Ocean na końcu drogi" -  nowa powieść dla dorosłych Neila Gaimana
                                                                    Od 9 października. Również jako ebook.
Studio Focus Features rozpoczyna adaptację powieści. Za kamerą stanie Joe Wright, współtwórca "Anny Kareniny" i "Pokuty", a producentem jest Tom Hanks.

Ocean na końcu drogi to książka o pamięci, magii i przetrwaniu, o potędze opowieści i mroku skrytym w każdym z nas, dzieło niezrównanej wyobraźni Neila Gaimana.
Ocean na końcu drogi to baśń, nadająca nowe ramy współczesnej fantasy: poruszająca, przerażająca i poetycka - czysta jak sen, delikatna jak skrzydełko motyla, niebezpieczna jak klinga w ciemności - owoc geniuszu narracyjnego Gaimana.
 Dla naszego narratora wszystko zaczęło się czterdzieści lat temu, kiedy lokator, wynajmujący pokój u jego rodziców, ukradł im samochód i popełnił w nim samobójstwo, budząc tym czynem pradawne moce, które lepiej byłoby zostawić w spokoju. Pojawiają się mroczne stwory spoza naszego świata i nasz narrator potrzebuje wszystkich sił i sprytu, by nie stracić życia w obliczu pierwotnej grozy, zarówno tej przyczajonej w rodzinnym domu, jak i  sił, które gromadzą się, by ją zniszczyć.
Pomocy może szukać wyłącznie u trzech kobiet z farmy na końcu drogi. Najmłodsza z nich twierdzi, że jej staw to ocean. Najstarsza pamięta Wielki Wybuch.

Neil Gaiman, światowej sławy pisarz, scenarzysta, reżyser, autor tekstów piosenek, scenarzysta komiksowy. Uznany przez krytyków i kochany przez czytelników jest laureatem kilkudziesięciu międzynarodowych nagród. Jego powieści Koralina, Gwiezdny pył i Amerykańscy bogowie zostały sfilmowane. Amerykańscy bogowie to serial wyprodukowany przez HBO, którego emisja 6 sezonów zapowiadana jest na jesień 2013.
Innymi powieściami, do których prawa filmowe zostały zakupione, to Death – High cost of living oraz Księga cmentarna.
 
Autor:     Neil Gaiman
Tytuł:      Ocean na końcu drogi
Tytuł oryginalny: Ocean at the End of the Lane
Tłumaczenie:       Paulina Braitner
ISBN: 978-83-7480 386-1
Oprawa:                twarda
l. stron:  216

czwartek, 10 października 2013

"Mroczna wieża" C.S. Lewis

Na okładce najnowszego zbioru opowiadań C.S. Lewisa widzimy dwie dziewczynki w siostrzanym uścisku. Zamiast spoglądać radośnie na czytelnika, wydają się być pogrążone we śnie. Intrygujące, a wręcz niepokojące jest to, że obie dziewczynki są do siebie podobne jak dwie krople wody. Bliźniaczki? A może sobowtóry? 

Okładka świetnie ilustruje tytułowe opowiadanie Lewisa Mroczna wieża, w którym mężczyzna przenosi się do innego czasu. Tam spotyka swojego sobowtóra, a także sobowtóra swojej narzeczonej. Czym jest Inny Czas? Światem, który rozgrywa się gdzieś równolegle z naszym? Czy może krainą poza czasem i przestrzenią? Na te i wiele innych pytań próbują odpowiedzieć bohaterowie opowiadania Lewisa.

Wszystkie opowieści zawarte w zbiorze Mroczna wieża to próby dyskursu autora z takimi pojęciami jak czas, rzeczywistość, kosmos, perspektywa. Jednak nie spodziewajmy się tutaj nużących filozoficznych wywodów. Opowiadania traktują o tych sprawach z dystansem i humorem.

W Krainie imitacji narrator przenosi się na chwilę do ciała młodej kobiety i przez moment może spojrzeć na świat jej oczami. To spojrzenie nie jest pozbawione kobiecych kompleksów czy wyolbrzymionego (dosłownie i w przenośni) obrazu własnej osoby. Anioły opiekuńcze opowiadają co nieco o męskim poglądzie na kobiety, szczególnie na te nie do końca już atrakcyjne. O urodzie, która przemija traktuje także Po dziesięciu latach, które zrzuca z piedestału mit o nieprzemijającej urodzie Heleny Trojańskiej. Jak się okazuje, ją także dosięgnął upływ czasu. Kto by pomyślał?

Większość opowiadań z Mrocznej wieży nie zostało przez Lewisa ukończonych. Pomimo tego, jego przyjaciel Walter Hooper postanowił zebrać porozrzucane kartki i stworzyć z tego jedną, acz niekompletną całość. Czytelnik może odczuwać niedosyt kiedy niektóre z opowiadań urywają się w najważniejszym momencie. Ale tutaj możemy dać upust swojej wyobraźni i zastanowić się jak chciał je zakończyć Lewis. Tego się już niestety nigdy nie dowiemy.

Mrocznej wieży da się zauważyć błyskotliwy umysł autora oraz jego niesamowitą, wybiegającą w przyszłość wyobraźnię. Lektura tych opowiadań to intrygująca podróż po bezkresie jego geniuszu.

Moja ocena: 6/10

Tytuł: Mroczna wieża
Tytuł oryginalny: The Dark Tower
Autor: C.S. Lewis
Ilość stron: 272
Wydawnictwo: Esprit, 2013




Za książkę serdecznie dziękuję Wydawnictwu Esprit!

wtorek, 8 października 2013

Animowane wtorki: Mariola Brillowska



Dzisiaj Animowane wtorki krótkie, acz treściwe. Chciałam przybliżyć Wam twórczość kontrowersyjnej artystki Marioli Brillowskiej, którą spotkałam na Animatorze 2009.

„Ruski make-up. Ruski perfum. Ruski make-up. Ruska rewolucja!”- to hasła z filmu Marioli Brillowskiej, polsko-niemieckiej artystki z Hamburga. Ruski make-up (2008) opowiada o tym, co działo się w Europie od czasów rewolucji francuskiej.

Jednak film, który uzyskał największe uznanie krytyków to Grabowski. Dom życia (1990)- opowieść o polskim emigrancie, który w Niemczech spełnił swoje marzenie i został grabarzem. Brillowska przyznaje, że na tym filmie dopiero uczyła się animacji i była zaskoczona, kiedy krytycy przyznali jej główną nagrodę na festiwalu w Oberhausen. Publiczność była mniej zachwycona. Bo filmy Brillowskiej mogą wzbudzać skrajne emocje. Artystka oscyluje gdzieś pomiędzy kiczem, prowokacją, obscenicznością i niesmakiem. Ale równocześnie porusza takie tematy jak emigracja (Grabowski), wpływ techniki i mediów na życie codzienne (Komórkowy przepis) czy miejsce seksu we współczesnym świecie (Porno Karaoke International).



Brillowska jest też malarką i poetką. Stworzyła tzw. „Films for poems”- jednominutowe ilustracje wierszy. Jej drugi od 10 lat pełnometrażowy film Diabelskie dzieci jest adaptacją prozy takich autorów jak Manuela Gretkowska, Edward Limonow czy Stefan Beus, zawarte w sześciu 15-minutowych epizodach. Tematem są małe dzieci, które mordują swoich rodziców. Artystka porównała ten projekt do mini-serialu rodzinnego.

Co sądzicie o jej twórczości?

Jeżeli chcielibyście zobaczyć więcej filmów jej autorstwa, polecam stronę www.mariolabrillowska.org


niedziela, 6 października 2013

Rozdawajka u Queen Margot!

Po urlopie wracam do Was z nowymi pomysłami, które niedługo wejdą w życie w postaci kilku recenzji, kontynuacji cyklu Animowane wtorki oraz rozdania, do którego serdecznie zapraszam! Już teraz można się zapisywać, a do wygrania jedna z dwóch książek do wyboru.

Zasady rozdania
  1. Autorką rozdania jest właścicielka bloga In the Deep Blue Sea.
  2. Na zgłoszenia czekam od 06.10.2013 do 20.10.2013 do godz. 23:59. Zwycięzcy zostaną wyłonieni drogą losowania. Lista zwycięzców zostanie ogłoszona najpóźniej do 25.10.2013. Po ogłoszeniu wyników skontaktuję się ze zwycięzcami drogą mailową w sprawie adresu do wysyłki nagrody. Jeżeli adres nie zostanie podany w ciągu 3 dni , losowanie odbędzie się ponownie.    
  3. W rozdawajce może wziąć udział każdy, kto posiada bloga oraz adres korespondencyjny w Polsce. 
  4. Nagrodą są dwie książki do wyboru: Drzwi do piekła Marii Nurowskiej oraz Sezon na cuda Magdaleny Kordel.  
  5. Aby wziąć udział w konkursie należy:
  • Być obserwatorem bloga In the Deep Blue Sea
  • Pod tym postem wyrazić chęć wzięcia udziału w losowaniu- wystarczy "zgłaszam się", zostawić adres e-mail oraz podać tytuł jednej książki, którą chcielibyście otrzymać (podane powyżej Drzwi do piekła lub Sezon na cuda)
  • Na swoim blogu umieścić poniższy baner konkursowy:


Powodzenia! :)

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...